RSS  

به نام خدای مهربان

استاد عبدالرضا رهنما

از دیگر نوازندگان گروه شمس بود و از سازندگان آلات موسیقی مخصوصا تنبور می باشد که در سال 1341 در اسلام آبادغرب متولد شد و کار موسیقی را در سال 1356 نزد سید امرالله شاه ابراهیمی آغاز کرد و در سال 1360 همکاری خود را با گروه تنبور شمس به سر پرستی کیخسرو پورناظری آغاز نمود و به همراه این گروه کنسرت هایی در کشور های آمریکا و اروپا اجرا کرد.

رهنما از دوران کودکی علاقه زیادی به صنعت چوب داشت و کار سازندگی ساز را در سال 1364 با ساخت تنبور آغاز کرد در زمینه ساخت تنبور و سه تار و تار مهارت کافی دارد و در شهرستان صحنه که به شهر اهل دل شهرت دارد کارگاهی را دایر نمود

رهنما در کنار تنبور ، سه تار را هم می نوازد و در سال های 1370 برای آشنایی با ردیف موسیقی نزد ابراهییم سپهری رفته و از محضر ایشان بهره فراوان برده است.

به نام خدای مهربان

در این مطلب به معرفی یکی از تنبور نوازان گروه تنبور شمس می پرادازم:

استاد علی اکبر مرادی تنبور نواز توانا و برجسته ، در سال 1336 در ایل گوران از کرمانشاه متولد شد . زادگاه او از نغمات بکرودست نخورده موسیقیاست . استاد مرادی از کودکی با شاهنامه خوانی پدر و لالایی های محلی مادر با فرهنگ و موسیقی منطقه آشنا گردید و نواختن تنبور را از هفت سالگی نزد درویش علی میر درویشی آغاز کرد و سپس از محضر استادان بزرگ از قبیل سید ولی حسینی ، سید محمود علوی ، آقامیرزا سید علی کفاشیان و کاکی الله مراد کسب فیض نمود. وی فعالیت هنری خود را از سال 1352 در فرهنگ و هنر کرمانشاه آغاز کرد در بعد از انقلاب و تا سال 1359 وقفه ای کوتاه به خاطر تحصیل برایش پیش آمد واز آن به بعد به گروه تنبور شمس به سرپرستی استا کیخسرو پور ناظری پیوست و فعالیت خود را در گروه ادامه داد و تا سال 1372 در این گروه بودند و بعد از آن از این گروه جدا شدند و خودشان گروهی به نام لاوچ تشکیل داد و کنسرتهای متعددی در ایران با این گروه انجام دادند .یاد آور میشود استاد مرادی از تکنوازان برجسته گروه شمس بوده اند .

استاد مرادی در تنبور نوازی شیوه ای خاص و سبکی مشخص دارند که او را از سایر نوازندگان تنبور ممتاز می سازد وی در جهت  نشر و گسترش فرهنگ و موسیقی تنبور به همراه گروه شمس به خوانندگی شهرام ناظری کنسترهای متعددی را در داخل کشور و کشورهای کانادا ، فرانسه و اسپانیا اجرا نموده است. استاد مرادی بعدا از جدا شدن از گروه شمس به اکثر کشورهای اروپایی سفر کرده  و کنسرتهایی  به همراه هنرمندانی چون پروین نمازی ، پیمان حدادی و استاد کیهان کلهردر اروپا و کشور آمریکا اجرا کرده است و حاصل آن چندین آلبوم می باشد که به دوستداران موسیقی  هدیه کرده است.

استاد مرادی در ادامه فعالیتهای هنری خود چندین آلبوم با نامهای : تریکه خانه ، سحرواران( به همراهی دف استا خاک طینت) ، سیروان( به همراهی دف استاد بیژن کامکار) ، مجهوری( گروه لاوچ) مهر و ماه( به همراهی سازهای کوبه ای استاد پیمان حدادی) ، مهر و ماه( به همراهی سازهای کوبه ای استاد پیمان حدادی) ، مقامات تنبور مجلسی 1و2 ( آموزشی) ، در آینه آسمان ( به همراهی کمانچه استاد کیهان کلهر) و اثر ماندگار و جاویدان 72 مقام که استاد مرادی آنان را در یک سی دی  به دوستداران تنبور عرضه کرده است .

استاد مرادی تنها کسی است که تنوانسته 72 مقام تنبور را اجرا نماید و در این عرصه بزرگان زیادی بوده که تلاش کرده اند مقامات تنبور را که 72 مقام می باشد  اجرا نمایند ولی اگر هم انجام داده باشند کاست یا نواری از آنها وجود ندارد . استاد مرادی همچنین در زمینه  موسیقی کردی تلاشهای زیاد به عمل آوردند  و حاصل آن کاستهایی است که هم کنون وجود دارد  از جمله کاست کردانه. که آهنگسازی و تنظیم آن استاد مرادی با سه تار انجام داده اند و خانم پروین نمازی  کار آواز آنرا انجام داده اند این کاست به علت محدودیت خواننده زن در ایران پخش نگردیده و بیشتر برای کردهای خارج از کشور مورد نظر بوده است کاست کردانه با صدای گرم بیژن کامکار تحت عنوان گلاریژان در ایران منتشر گردیده است. کاست در آینه آسمان استاد مرادی  گوشه ای از موسقی کردی می باشد . استاد مرادی در سال 1370 در مسابقه ای تحت عنوان تارنوازان در رشته تنبور به مقام اول کشور دست یافت و موفق به دریافت دیپلم افتخار و لوح زرین و پنج مدال طلای این مسابقه شد او دبیر آموزش و پورش کرمانشاه می باشد. او مدت 5 سال به دعوت اداره کل مرکز حفظ  و اشاعه موسیقی ایران در تهران به تدریس تنبور مشغول بود و هم کنون هم در تهران هنوز کلاسهایی دارد.وی شاگردان زیادی پرورش داده است.

شما می توانید آثار استاد مرادی را در وبلاگ عاشقانه دانلود کنید

دانلود کنید یکی از اجرا های در آینه ی آسمان

دانلود کنید یکی از اجرا های سماع مستان

پی نوشت : من از تمامی مخاطبین تنبور بابت دیر به روز شدن وبلاگ تنبور معذرت خواهی می کنم

به نام خدای مهربان

تهمورس پورناظری نوزدهم بهمن سال 1355 در کرمانشاه دیده به جهان گشود. از کودکی موسیقی را نزد پدرش استاد کیخسرو پورناظری آغاز کرد. از سال 1368 با گروه تنبور شمس همکاری دارد که حاصل این حضور علاوه بر نوازندگی در آلبوم های گروه تنبور شمس(برای آشنایی بیشتر با گروه تنبور شمس فصل سوم را مطالعه فرمایید) اجرای کنسرت هایی در ایران و فستیوال هایی چون آوینینون ، گرگ سال 1991 ، مینون سال 1994 ، ترانه های شرق سال 1999 و..... بوده است.

در جشنواره موسیقی فجر سال 1371 بخش موسیقی سنتی مقام اول را بدست آورد.تهمورس در زمینه ی ارکستر زهی و هارمونی از راهنمایی های ارسلان کامکار بهره ی بسیار گرفته است.

دل رنجور به طنبور نوایی دارد

دل صد پاره ی خود به نوایش دادیم

ساز تو غم آواز مرا زمزمه می کرد

فریاد دل از ناله ی تنبور برآمد

به نام خدای مهربان

خشک سیمی خشک چوبی خشک پوست

ازکجا می آید این آوای دوست

خلیل آن دوست مهربان برای همه یکدل با هم دل ها و هم نفس با هم نگاه های خوب آن مغنی شیدا و پرجذبه که امروز می زیست اما دل به جغرافیای دیگری داشت،جغرافیای عشق و جنون.

سید خلیل عالی نژاد در صبح بیستم آذر ماه سال ۱۳۳۶ در شهرستان صحنه از توابع استان کرمانشاه در خانواده ای که عرفان و عقاید یارسان اهل حق حضور داشت دیده به جهان گشود.پدرش مرحوم سید شاهمراد و مرحوم برادرش هم تنبور می نواخت اما به دلیل درگذشت آنان خلیل از آنان بهره ای نبرد.نوازندگی تنبور را به تشویق مادرش نزد استاد سید نادر طاهری آغاز کرد و بعد از دو سال نزد استاد شاه ابراهیمی رفت و از درویش امیر حیاتی هم بهره برد.به دعوت استاد شاه ابراهیمی سرپرستی اولین گروه تنبور نوازی موسوم به تنبور نوازان صحنه را به عهده گرفت همزمان به محضر استاد عابدین خادمی راه یافت و از گنجینه ی پنهان در سینه ی آن مرحوم بهره برد.به گفته خودش موسیقی علمی را نزد استاد کیخسرو پورناظری و همچنین سه تار و تار نوازی را نزد ایشان فرا گرفت.

در اواخر دهه ی پنجاه از دانشکده موسیقی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد که ثمره ی این دوران نوشتن رساله ی تنبور از دیرباز تا کنون(اکثر مطالب این وبلاگ از این رساله می باشد) می باشد.در سال ۱۳۵۹ به دعوت استاد پورناظری به گروه تنبور شمس راه یافت که حاصل این همکاری تک نوازی و جواب آواز در آلبوم صدای سخن عشق به خوانندگی استاد ناظری است.

خلیل تنبور هم می ساخت که سازهای ساخته ی او با مهر شیدا و قلندر موجود است اما ساز سازی را فقط جهت تحقیق و پژوهش در مورد این ساز انجام می داد.(در سفری که به صحنه با دوستان داشتم با سهراب نامی آشنا شدم که از دوستان نزدیک آقا خلیل بود و در مورد ساز سازی خلیل اینگونه می گفت:خلیل به نیازمندان ساز سازی می آموخت تا از این راه امرار معاش کنند) 

خلیل صدای گرمی داشت و آواز را از مکتب استاد میرزا حسین خادمی آموخته بود و حنجره اش را وقف مولا علی (ع) کرد.از مرحوم نادر نادری هم نواختن دف را آموخت.در اواسط دهه ۶۰ گروه تنبور نوازی بابا طاهر را تشکیل داد(در آینده به معرفی این گروه خواهیم پرداخت)حاصل کار این گروه چهار آلبوم به نام های قلندری،سماع مستان،آئین مستان و ثنای علی است که دو آلبوم آخر فقط مجوز انتشار دارد که آن هم با تلاش آفای محمدرضا درویشی صورت گرفت.

با توجه به درگیری های قومی خلیل ناچار شد ترک وطن کند و به کشورهای چین،هند و سوئد سفر کند.(البته سفر سوئد به دعوت مرکز هنر آن کشور برای تدریس سه تار،تار و تنبور بود)در ۲۷ آبان سال ۱۳۸۰ در در شهر گوتنبرگ سوئد بعداز سال ها زیستن در اختفا به دست کور دلان این زمان تکه تکه شد و بدن نازنینش را به آتش کشیدند و جالب اینجاست که بدانید صورت زیبایش نسوخت و پیکرش در شهر صحنه به خاک سپرده شد.

خلیل از آتش برآمد خود آتش بود و سرانجام در آتش فرو شد.  

نتیجه ی نظرسنجی شماره (۱) وبلاگ تنبور(آثار کدامیک از نوازندگان تنبور زیر را بیشتر شنیده اید؟)

1. سید خلیل عالی نژاد (۶۵٪)
2. علیرضا فیض بشی پور (۵٪)
3.  درویش امیر حیاتی (۴٪)
4. کیخسرو پورناظری (۲۱٪)
5. داود عزیزی (۵٪)

لازم به توضیح می باشد که این نوازندگان به این علت انتخاب شدند که در وبلاگ تنبور آنها و آثارشان را معرفی کردم.

این نظرسنجی از تاریخ ۱۸/۸/۱۳۸۶ لغایت تا تاریخ۳۰/۸/۱۳۸۶ در وبلاگ تنبور از بین بازدید کنندگان این وبلاگ به عمل آمده است.با تشکر از دوستانی که در این نظرسنجی شرکت کرده اند.

به نام خالق خوبی ها

علیرضا فیض بشی پور در بهمن ماه ۱۳۴۴ در کرمانشاه به دنیا آمد.از کودکی تنبور را نزد پدرش غلامحسین فیض بشی پور یکی از محققان و دل آگاهان آن دیار آغاز کرد و به دنبال عشقی که به کشف اسرارتنبورداشت به مکاتب استادان بزرگ تنبور راه یافت از جمله مکتب سید ولی حسینی ، سید قاسم افضلی ، سید محمود علوی ، سید محمد احمدی ، سید امرالله شاه ابراهیمی ، طاهر یارویسی و درویش عابدین خادمی (با بهره گیری از آثار به جا مانده).

استاد فیض بشی پور در این دوران با یادگیری و جمع آوری مقام ها و نغمات کهن تنبور کوشید و رمز و راز این ساز کهن و مقدس را به زیبایی دریافت.در سال ۱۳۶۷ تار و سه تار نواخت و از سال ۱۳۷۰ تا سال ۱۳۷۴ دوره کارشناسی موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران را با ساز تخصصی تار گذراند.شیوه و سبک نوازندگی استاد بشی پور منحصر به خود اوست.

نتیجه ی سال ها مطالعه و تحقیق استاد فیض بشی پور در مقام ها و نغمات تنبور در آلبوم آواز اساطیر(شاهنامه کردی)به خوانندگی استاد شهرام ناظری نمایان است.

استاد ناظری در مورد آهنگسازی آلبوم آواز اساطیر اینگونه می گویید:فیض بشی پور بیش از ۱۰ سال در ساخت این آلبوم زحمت کشیده است و همین امر باعث شد که اجرای این آلبوم برای من متفاوت باشد.

اما سخن استاد فیض بشی پور در توصیف آواز اساطیر:(موسیقی گستره ای است عظیم و آسمانی که به اقتضای سرشت و طبیعتش راوی حدیث انسان بوده و به فراخور مرتبت آدمی وجود یافته است.موسیقی اقوام ، بیانگر هویت آنان در عرصه های گوناگون حیاتشان است.این اثر(شاهنامه کردی) ترجمان بخشی از ارزش های جاودان قومی عاشق از اقوام کرد است که آنان را یارسان اهل حق خوانده اند.)  

به نام خلق زیبایی ها

در ابتدا لازم می دانم کسب بالاترین نشان دولتی فرانسه (شوالیه) توسط استاد شهرام ناظری را تبریک بگویم.

داود عزیزی در سال ۱۳۴۸ در منطقه تفتگچی گوران کرمانشاه متولد شد.از شش سالگی نواختن تنبور و خواندن را نزد پدر استاد خسرو عزیزی و برادر بزرگ استاد گلنظر عزیزی آغاز کرد.این دو استاد سبکی خاص در نوازندگی تنبور دارند که به سبک قدما می ماند.شیوه ی مضراب کاری و تزیین استاد گلنظر منحصر به فرد است و در نواختن سازهای تنبور و سه تار سبک و سیاقی خاص و بسیار عمیق و تأثیرگذار دارد.

داود عزیزی با مطالعه و تمرین آثار بزرگان گذشته ی موسیقی و به ویژه تنبور ، توانایی های لازم را به دست آورده که نتیجه ای آن شیوه ای خاص در نوازندگی تنبور است.وی با ردیف سازی و آوازی موسیقی سنتی ، آوازهای هوره و مقام های کردی و نیز نواختن سه تار آشنایی دارد.

تنها اثر داود عزیزی آلبوم مقام باستان است که در آن مقام های اصلی تنبور نواخته شده است او همچنین در آلبوم های افسانه تنبور و مستان سلامت می کنند با گروه تنبور شمس همکاری داشته است.    

به نام خدایی که در این نزدیکی است

سید مسعود حسینی در آبان ماه سال 1359 در تهران متولد شد.از کودکی با نواختن سازهای             سه تار و سنتور در نزد برادرش موسیقی را آغاز کرد.با توجه به زادگاه پدری اش (نهاوند)از کودکی باصدای نی و تنبور الفتی خاص دارد.

از سال 1373 بانوازندگی ساز گیتار وارد عرصه موسیقی پاپ شد.وی اجراهای متعددی از اواخر دهه 70 تاکنون در زمینه ی موسیقی سنتی و پاپ دارد ، همچنین با نوازندگی سازهای سه تار و               گیتار در آلبوم برف سنگی به خوانندگی و آهنگسازی داود قاسملو نژاد از خواننده های پاپ ایران حضور دارد.(برای آشنایی با این آلبوم به آدرس www.Barfesangi.com مراجعه کنید)

مسعود حسینی به تازه گی با همکاری برخی از دوستان و هنرجویانش اقدام به تشکیل گروه موسیقی سارینا نموده است .ساز تنبور از عناصر اصلی آوایی در این گروه می باشد.در آینده با این گروه آشنا می شویم.      

به نام خدای مهربان

دومین گروه تنبور نوازی تشکیل شده گروه تنبور شمس است که کیخسروپور ناظری در سال 1359 آنرا بنیان نهاد.

بعداز تشکیل گروه تنبور نوازان صحنه توسط استاد شاه ابراهیمی ، استاد شاه ابراهیمی سرپرستی این گروه را به عهده بهترین شاگرد خود یعنی سید خلیل عالی نژاد گذاشتند و بعد از مدتی با توجه به حضور سید خلیل در دانشکده موسیقی دانشگاه تهران این گروه دیگر نتوانست به فعالیت حرفه ای خود ادامه بدهد و این پایان گروه تنبور نوازان صحنه بود.

در سال 1359 استاد پورناظری اقدام به تشکیل گروه تنبور نوازی شمس کرد او همچنین از اعضا گروه تنبور نوازان صحنه هم دعوت به عمل آورد.

در اواخر دهه شصت که بنا به دلایلی از جمله پراکندگی اعضا گروه که حاصل اوضاع نابسامان جنگ ایران و عراق بود و اوضاع زندگی عادی را در استان کرمانشاه بر هم زده و اکثر امور از روال عادی خود خارج شده بود ، پس از وقفه ای که در کار گروه شمس پیش آمد ، دوباره فعالیت خود را از سر گرفت و تا کنون هم ادامه داشته ، لازم به ذکر است زمانی که کار گروه تنبور شمس دچار اختلال شد سید خلیل عالی نژاد اقدام به تشکیل گروه بابا طاهر نمود که در جای خود به آن اشاره خواهیم کرد.

اعضای گروه تنبور شمس در زمان تشکیل: عبدالرضا رهنما ، علی اکبر مرادی ، گل نظر عزیزی ، سید خلیل عالی نژاد ، سید جهانگیر ذوالنوری ، سیاوش نورپور و استاد کیخسرو پورناظری

اما نوازندگان دیگری با این گروه همکاری داشنه اند که عبارتند از: سید فرامرز رعنایی در آلبوم صدای سخن عشق ، تهمورس پورناظری ، حسن ابدالی ، کامران حسینی ، ایرج معروفی ، قاسم طالبی ، سهراب پورناظری دئر آلبوم حیرانی ، افشین رامین در آلبوم مطرب مهتاب رو

گروه تنبور شمس در سال های فعالیت خود خوانندگان بزرگی چون شهرام ناظری ، سید جلال الدین محمدیان ، مرحوم سید مرتضی شریفیان و علی علیئی را به همکاری پذیرفت.

به نام خدای مهربان

کیخسرو پورناظری سال 1323 در خانواده ای اهل فضل و ادب و عرفان موسیقی در کرمانشاه دیار عشق و آزادگی و هنر دیده به جهان گشود.پدرش حاجی خان ناظری استاد برجسته موسیقی پرورش یافته مکتب کنل وزیری و درویش خان و... که گنجینه هنر اصیل را همراه با ارزش های والای آن پاسداری نمود.

در سال 1351 به عنوان کارشناس موسیقی در فرهنگ و هنر کرمانشاه آغاز به کار کرد در این زمان به آهنگ سازی و گرد آوری آثار محلی و کردی پرداخت  و در این زمینه هر آنچه نمی دانست از دانسته های استاد و آهنگ ساز موسیقی کردی استاد حشمت الله مسنن بهره گرفت.او شاگردان زیادی پرورش داد و در سال 1354 وارد دانشکده موسیقی شد و با فراگیری ردیف موسیقی استاد بزرگ نورعلی خان برومند به دانش و شناخت افزونتری در موسیقی رسید.

کیخسرو پس از آشنایی با ساز آیینی تنبورچنان دلبسته این ساز کهن آواز شد که در سال 1359 گروه تنبور شمس را بنیان نمود (که در آینده به نحوه شکل گیری  آن اشاره خواهیم کرد)

پورناظری علاوه  بر داخل کشور کنسرت هایی در کشورهای اسپانیا،ایتالیا،بلژیک،کانادا و امریکا داشته است که این کنسرت ها در معرفی ساز تنبور نقش بسزایی داشته است.در معرفی آهنگ های کیخسرو عموزاده بلند آوازه اش استاد شهرام ناظری ، در این موفقیت تأثیر به سزایی داشته است.

ساخته های استاد کیخسرو پورناظری به این قرار است :

صدای سخن عشق ، مطرب مهتاب رو ، حیرانی که هر سه آلبوم با صدای استاد شهرام ناظری است.آلبوم کردی کرمانشاهان و آلبوم افسانه تنبور با صدای بیژن کامکار و آلبوم مستان سلامت می کنند کار مشترکی با پسرش تهمورس با صدای مریم ابراهیم پور و نجمه تجدد

به نام خدای مهربان

استاد شاه ابراهیمی از میان تعلیم یافتگان کلای آموزش خود عده ای را انتخاب نموده و اولین گروه  تنبور نوازان را تشکیل دادند.آن گروه در اوسط دهه ی پنجاه با شرکت در جشنواره های موسیقی آن زمان از جمله جشنواره ی موسیقی کردی که در تالار رودکی سابق اجرا شد و در جشن فرهنگ و مردم که با شرکت ۲۲۰ گروه هنی در شهر اصفهان اجرا شد و برنامه ی موسیقی عرفانی که در تالار چهل ستون اصفهان اجرا شد توانست تنبور را تا حدودی به مردم بشناساند.

نوازندگان این گروه به این قرار بودند:سید قاسم حقیقت نژاد.سید یحیی رعنایی.سید فرامرز رعنایی.معصوم شربتی.سید خلیل عالی نژاد.سید جلال الدین محمدیان(خواننده) سید حبیب شاه ابراهیمی.نادر نیکرو.ارسلان نیکرو.سید فرخ حقیقی

این گروه به  تنبورنوازان صحنه شهرت داشت و نوازندگان آن از اولین کلاس رسمی  تنبور انتخاب شده بودند.بعد از مدتی استاد شاه ابراهیمی سرپرستی این گروه را به بهترین شاگرد خود سید خلیل عالی نژاد سپرد.

مدتی این گروه بنا به دعوت مرکز و اشاعه ی موسیقی در سازمان رادیو تلویزیون سابق استان کرمانشاه همکاری داشت.

با آمدن سید خلیل به تهران که برای ادامه تحصیلات موسیقی بود کار گروه دچار وقفه گردید و پراکنده گی در آن به وجود آمد.  

به نام خدایی که در همین نزدیکیست 

بعداز آشنایی مقدماتی با ساز تنبور اکنون به معرفی نوازند گان و گروه های تنبور نوازی از گذشته تا معاصر.

نامی ترین استاد تنبور نواز سید امرالله شاه ابراهیمی است که به همت ایشان تنبور از انزوای چند ساله به درآمده و به مجامع هنری بین المللی راه یافت اکثر تنبور نوازان برجسته ی معاصر در شهرستان صحنه یا به طور مستقیم شاگرد ایشان بوده اند و یا از طریق شاگردان ایشان به سلک نوازندگان تنبور درآمده اند.

ایشان علاوه بر استادی مسلم در نوازندگی تنبور و آگاهی تمام و کمال از مقامات منحصر به تنبور در موسیقی سنتی ایران نیز دارای مقامی شامخ و در ردیف موسیقی مذکور تسلط فراوان دارند.گذشته از نوازندگی تنبور از استادان برجسته ی نوازندگی تار و سه تار به شمار می آیند.

در تنبور شاگرد پدرشان مرحوم استاد سید لطف الله شاه ابراهیمی بوده اند و از اساتید تنبور نواز عصر ماقبل معاصر در شهرستان صحنه بهره ی تمام برده اند.در تار و سه تار شاگرد مرحوم استاد سید احمد اعتضادی بوده اند که آن مرحوم خود از برجسته ترین شاگردان مرحوم استاد غلامحسین درویش بوده است.

استاد شاه ابراهیمی در نوازندگی تنبور دارای سبکی لطیف و پنجه ای گرم و جذاب می باشند.سبک ایشان معرف بهتریت نمونه ی روش ، برای آموزش و انتقال تنبور است.ایشان به پیشنهاد و با تشویق وزارت فرهنگ و هنر سابق در دهه ی پنجاه نسبت به دایر نمودن کلاس رسمی تنبور در شهرستان صحنه اقدام کردند.

از شاگردان برجسته استاد شاه ابراهیمی می توان به مرحوم استاد سید خلیل عالی نژاد ، استاد علیرضا فیض بشی پور ( نوازنده تنبور آلبوم شاهنامه کردی استاد شهرام ناظری ) و استاد کیخسرو پور ناظری اشاره کرد.لازم به توضیح است که تشکیل اولین گروه تنبور نوازی به همت استاد شاه ابراهیمی بوده که در جای خود به آن نیز اشاره خواهم کرد.